6.5 C
Antwerp
9 december 2018

Steven Goossens: Vele kleintjes maken één groot tuincomplex
S
.

Vlamingen zouden een baksteen in de maag hebben. Daarmee wordt verwezen naar een diepgeworteld streven om eigenaar te worden van een eigen huis met tuin, liefst op ‘den buiten’, met uitzicht op het groen. Een ideaalbeeld, dat ons motiveerde om het hele Vlaamse landschap te verkavelen. Maar is dat nog van deze tijd?

Eind 19de eeuw waren onze steden, door een snelle verstedelijking als gevolg van de industrialisatie, verworden tot overbevolkte en ongezonde leefomgevingen. Daardoor onstond het huisje-tuintje-boompjemodel. Een eigen huis buiten de stad werd het ideaal, dat door het beleid werd gestimuleerd. Gaandeweg bleek echter dat dit model verschillende nadelige gevolgen had op het vlak van mobiliteit, energieverbruik en ecologie.

In 1999 werd met het Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen een poging gedaan om ons ongebreidelde ruimtegebruik beter te organiseren. Onder de noemer ‘gedeconcentreerde bundeling’ werd vooropgesteld dat nieuwe woningen in stedelijk gebied, namelijk de steden, dorpen en woonkernen, gerealiseerd moesten worden met de bedoeling het buitengebied zoveel mogelijk te vrijwaren. De nieuwe Vlaamse Bouwmeester, Leo Van Broeck, deed vorig jaar echter heel wat stof opwaaien door ons erop te wijzen dat we in het realiseren van deze visie faliekant faalden. Een nieuwe langetermijnvisie is nodig. Vandaag wordt daar vanuit diverse hoeken aan gewerkt.

Allemaal samen vormen de verschillende open en groene ruimtes een groene structuur: het tuincomplex

Vanuit het kenniscentrum tuin+ vinden we het daarnaast ook de moeite om te onderzoeken welke verborgen kansen er op kortere termijn achter de huidige constellatie schuilgaan. Onze Vlaamse nevelstad bestaat vandaag namelijk uit een veelheid aan private en semi-private open groene ruimtes. Het gaat, naast privétuinen ook over volks- en gemeenschapstuinen, hobbyweides, braakliggende terreinen en commerciële en institutionele groene ruimtes. Die worden meestal beschouwd als ongrijpbare, individuele objecten. Hierdoor lijken ‘tuinen’ vanuit beleidsmatig opzicht vandaag hun strategische waarde grotendeels verloren te hebben. Het kenniscentrum tuin+ vertrekt echter van de veronderstelling dat vele kleintjes één groot maken. Allemaal samen vormen deze semi-private en private open ruimtes namelijk een groene structuur, die Valerie Dewaelheyns in haar doctoraat omschrijft als het tuincomplex.

Hoewel de ‘tuinen’ in dit complex niet altijd vrij toegankelijk zijn, bezitten ze toch het potentieel om bij te dragen tot het grotere geheel. Daarom schuift Dewaelheyns het principe van resource by small actions naar voren als tegenwicht voor de tyranny of small decisions. Ze wil hiermee duidelijk maken dat een kleine aanpassing door een groot aantal mensen, een  groot verschil kan uitmaken.

Welke rol zouden zogenaamde ‘tuinen met een plus’ kunnen opnemen bij het bouwen aan een meer duurzame samenleving? Op die vraag proberen we een antwoord te formuleren en bieden we een multidisciplinair samenwerkingsplatform aan aan de verschillende actoren, van beleidsmakers, over onderzoekers en tuinaannemers en -architecten, tot private partijen die hun ‘steentjes’ willen bijdragen.

Tekst Steven Goossens, opleidingshoofd landschaps- en tuinarchitectuur, medewerker tuin+, Erasmushogeschool Brussel

Lees meer.

Het abc van goede wachtwoorden

Het is krakkemikkig gesteld met de cyberhygiëne van de Belg, zo blijkt uit een nieuw onderzoek van de AXA Partners. Zeker wat het gebruik van wachtwoorden betreft, is er nog heel veel werk aan de winkel.

Goed voorbereid, is half gewonnen

Nu de lente en de zomer in aantocht zijn, maken horden sporters zich weer op voor populaire loopwedstrijden als de 10 Miles van Antwerpen en de Brusselse marathon. Hoe begin je als ongetrainde atleet aan zo’n krachtmeting? “Door te lopen wordt er van alles wakker in je lijf.”

Zullen we het hoofd boven water kunnen houden?

Water. Bron van alle leven. Een huizenhoog cliché, maar zeker na deze lange en hete zomer, weer een pijnlijke confrontatie met de realiteit. We zullen allemaal zuiniger en omzichtiger moeten omspringen met water, en als we het gebruiken, moeten we zoveel mogelijk hergebruiken.

‘Genoeg blijven bewegen is de boodschap’

Velen zouden zich liever even ingraven, of een winterslaapje doen van oktober tot april, maar we moeten er toch weer door. Die dekselse winter met wind, regen, sneeuw en koude. Steek alvast het haardvuur aan, neem een fleece en wentel je in gezelligheid. Wij polsten alvast even bij enkele bekende Vlamingen hoe ze de wintermaanden overleven.

Patrick De Grande: Is this the best time for designers and design?

Wat als designers morgen in elke executive board meeting aanwezig zouden zijn, of hoe design de toekomst van de verpakkingsindustrie kan helpen veranderen?

De impact van de ‘gig economy’ op het management

In de gig economy (het flexibel inzetten van tijdelijke in plaats van fulltime werkkrachten, red.) is flexibiliteit de norm. De uitbesteding van routinejobs is ons welbekend. Maar de laatste 10 jaar vullen ondernemingen ook hun directie- en managementfuncties almaar flexibeler in. Wat zijn de aandachtspunten inzake strategie en organisatie van ondernemingen?

Archief.

Griet Deceuster:‘Onze visie op mobiliteit verandert’

Eeuwenlang zijn steden drukke plaatsen geweest, en ongetwijfeld zullen ze dat ook in de toekomst blijven. Maar de mobiliteitsoplossingen van morgen zullen verschillend zijn van die van vandaag. Griet Deceuster, directeur TM Leuven: “We gaan minder en minder zelf rijden, en meer en meer van diensten gebruik maken.”