11 C
Antwerp
13 november 2018

Scheiden, recycleren en hergebruiken
S
.

De tijd dat ‘afval’ synoniem was voor ‘storten’ is voorbij. Afvalstromen scheiden en recycleren zijn de ordewoorden van de dag. En al die moeite is nog economisch zinvol ook.

Groen: geen enkele kleur die zo in de mode is vandaag. Ongeveer elk bedrijf en elke bedrijfsleider profileert zich graag als groen, milieubewust en begaan met zijn impact op mens en omgeving. “Dat iedereen tegenwoordig groen is, heeft de term ook wel een beetje uitgehold”, zegt Chantal Block, zaakvoerder van 2C Ecosolutions en gastdocente van de KU Leuven. “Ik verkies de term duurzaam bedrijf. Een duurzaam bedrijf houdt rekening met de drie pijlers van duurzame ontwikkeling: de ecologische, economische en sociale pijler. En die zijn ontegensprekelijk met elkaar verbonden.”

Concreet: een bedrijf produceert minder afval aan de bron of vermijdt afval door recyclage (ecologisch). Het moet minder grondstoffen aankopen en minder betalen om van het afval af te geraken (economisch). En het heeft zo een positieve invloed op het welzijn en gezondheid van de burger (sociaal). “Neem nu het staalbedrijf ArcelorMittal in Gent”, geeft de professor als voorbeeld. “Door procesgeïntegreerde maatregelen en de juiste keuze van grondstoffen, benadert hun CO2-uitstoot het theoretische minimum. Elke kubieke meter water die wordt opgepompt uit het kanaal, wordt door hen nu ongeveer 27 keer opnieuw gebruikt.”

Elke liter water die ArcelorMittal uit het kanaal pompt wordt 27 keer opnieuw gebruikt

Chantal Block

En ArcelorMittal staat daarin volgens Block niet alleen. Net zoals de meeste burgers milieubewuster worden, zijn ook de bedrijven de laatste decennia meer en meer begaan met hun impact. Voor een deel uit imago-overwegingen, maar vaak ook uit een oprechte bezorgdheid. Bovendien beseft een goed stuk van de industrie dat een verlaging van die impact dikwijls hand in hand gaat met procesefficiëntie en dus dat milieubewust produceren noodzakelijk is om zich te handhaven in een sterk concurrentiële wereld. Komt daarbij dat ook de leveranciers van grondstoffen, de afnemers van producten en de klanten veeleisend zijn geworden. Bedrijven publiceren hun realisaties op gebied van milieu en duurzame ontwikkeling dan ook jaarlijks in een Milieurapport of Duurzaamheidsrapport, die toegankelijk zijn voor het grote publiek. Block: “Uiteraard komt dat het imago ten goede en wellicht is het ook een aantal bedrijven vooral hierom te doen. Dit kan je nooit uitsluiten.”

Desondanks is het verschil in de manier waarop afval tegenwoordig verwerkt wordt, vergeleken met pakweg twintig jaar geleden, volgens Jan Lux in veel bedrijven sterk geëvolueerd. De milieumanager bij Thermo-Clean Group uit Heusden-Zolder, dat gespecialiseerd is in thermische en chemische reinigingstechnieken in de industrie, noemt dat verschil zelfs gigantisch. “Bij de thermische reiniging gaat het vooral over stof en straalafval. Bij de chemische behandeling over afvalwater en chemische afvalproducten. Vroeger werd een groot gedeelte van het vaste afval gewoon gestort en de vloeibare stromen werden afgevoerd voor verwerking. Tegenwoordig worden deze afvalstromen, waar mogelijk, gezuiverd en intern hergebruikt of extern verwerkt tot nuttige componenten.” Zo’n werkwijze is volgens Lux ook economisch het meest zinvol, want storten is stukken duurder. “Nu goed, er aan verdienen doen we ook niet, het blijft nog altijd een grote kost. Maar door onze goed beheerste processen en het hergebruik van bepaalde afvalstromen in de procesbaden is wel de aankoop van een aantal grondstoffen gedaald.”

Als je vergelijkt hoe we tegenwoordig afval verwerken met hoe we dat twintig jaar geleden deden, is het verschil gigantisch

Jan Lux

Op grotere schaal werkt dit idee volgens professor Block net zo goed. Bij BASF Antwerpen bijvoorbeeld wordt gewerkt volgens de zogenaamde ‘Verbund’-gedachte. Grondstoffen worden efficiënt ingezet door een maximale integratie en vervlechting van de verschillende productinstallaties. De eind- of nevenproducten van de ene installatie vormen grondstoffen voor andere productie-installaties: dat is het product-verbund. “Maar ook op gebied van energie zijn de procesinstallaties met elkaar verbonden”, legt Block uit. “De processen die warmte vrijgeven worden gekoppeld aan processen die energie nodig hebben, zodat het bedrijf grotendeels zelf voorziet in haar energiebehoefte. Dat is dan weer het energie-verbund.”

Volgens Block kan er door zulke werkwijzen en door het verstandig omgaan met afval in het algemeen, vaak een boel geld bespaard worden. Er van uit gaan dat alle afval te hergebruiken is, is echter weer te veel van het goede. Block: “Gevaarlijk vervuilde afvalstromen, die bijvoorbeeld dioxines of zware metalen bevatten, of medisch afval moeten gewoon uit het milieu verwijderd worden.” Dat kan door aangepaste verwerkingsmethodes zoals bijvoorbeeld verbranding bij hoge temperatuur in installaties die voorzien zijn van adequate rookgasreiniging. Maar ook hier tracht de industrie het proces weer zo efficiënt mogelijk te laten verlopen. Zo wordt in een moderne installatie, zoals bij Indaver Antwerpen, de warmte van de rookgassen gebruikt als warmtebron of voor de productie van elektriciteit. Alles om zo min mogelijk te verspillen, geheel in de geest van de tijd.

 

Grote verschillen tussen landen inzake recyclage

De gemiddelde Europeaan produceert elk jaar 503 kilogram afval, berekende Eurostat, het Europees bureau voor de statistiek in 2013. Daarvan komt 37% terecht op de vuilnisbelt, 25% wordt gerecycleerd en 15% wordt gecomposteerd. Ongeveer 23% wordt verbrand, meestal voor het opwekken van energie. Tussen de lidstaten zijn wel grote verschillen. In Duitsland, Nederland, Zweden, België, Oostenrijk en Denemarken zijn vuilnisbelten nagenoeg verdwenen. In Roemenië, Bulgarije en Malta komt bijna alle afval nog altijd op het stort terecht.

R3D3 scheidt zelf afval

Het Franse Green Creative heeft een slimme vuilbak gemaakt die zelf afval kan scheiden. R3D3 bestaat uit drie grote bakken voor blikjes, plastic flessen en bekertjes. Het soort materiaal dat je er in gooit, wordt door de vuilbak automatisch herkend en naar de juiste bak geleid. Als er papier wordt in gekieperd blijft de opening dicht. Als de bakken vol zitten, geeft de R3D3 een melding op de smartphone. Het apparaat kost 5.000 euro en is bedoeld voor scholen en publieke ruimtes.

tekst Frederic Petitjean

Lees meer.

Scheiden, recycleren en hergebruiken

De tijd dat ‘afval’ synoniem was voor ‘storten’ is voorbij. Afvalstromen scheiden en recycleren zijn de ordewoorden van de dag. En al die moeite is nog economisch zinvol ook.

Reguleren, reguleren: wie het zelf doet zal het leren

“Wat is er mis met ambtenaren? Die doen toch niks?”: het mag op zich misschien een afgezaagde dad jokezijn, ergens zit er – zoals bij iedere billenkletser van een mop – wel een bron van waarheid in verscholen.

Shaken, not stirred

Met een gewone pint uit het flesje kom je goed weg bij de vrienden, maar als het écht feest is, mag het ietsje meer zijn. Cocktails staan al langer op het menu, maar de hype is de laatste jaren toch echt uit zijn voegen gebarsten.

Het gemak van kopen vanuit de luie zetel

Webshoppers willen dat het online-aankoopproces vlot verloopt. Als ze daarbij geen correcte informatie over de levering krijgen, kan dat een reden zijn om hun virtuele winkelkarretje te laten voor wat het is.

Een ketting naar de toekomst

De voorstanders spreken van een onwaarschijnlijke revolutie die de manier waarop we zakendoen helemaal op zijn kop zal zetten. De criticasters gewagen van een hype die even snel zal verdwijnen als ze de kop opstak. Maar wat is de blockchain nu eigenlijk? En hoe gaan we er mee te maken krijgen?

De schakelaar op je genen kan ziektes uitschakelen

Je haarkleur, je intelligentie, je aanleg om Alzheimer te ontwikkelen: lange tijd gingen we ervan uit dat er helemaal niets aan te doen valt. Je genen krijg je mee van je ouders en that’s it. Inzichten uit de epigenetica brengen daar verandering in.

Archief.

Griet Deceuster:‘Onze visie op mobiliteit verandert’

Eeuwenlang zijn steden drukke plaatsen geweest, en ongetwijfeld zullen ze dat ook in de toekomst blijven. Maar de mobiliteitsoplossingen van morgen zullen verschillend zijn van die van vandaag. Griet Deceuster, directeur TM Leuven: “We gaan minder en minder zelf rijden, en meer en meer van diensten gebruik maken.”