-2.7 C
Antwerp
20 januari 2019

Opgelicht en uitgebuit: zangers zonder geld
O
.

Ongeveer elke beginnende (en doorwinterde) artiest kent de horrorverhalen wel over managers die hun ‘poulains’ oplichten. Zelfs de grootste sterren speelden fortuinen kwijt aan gewetenloze oplichters die hun carrière hadden moeten verder helpen.   

Het was Dag Allemaal dat deze week zijn licht liet schijnen op de wantoestanden bij de megapopulaire dansgroep Baba Yega, bekend als de winnaars van Belgium’s got Talent. Voormalig danser Junes Lazaar deed zijn boekje open en vertelde in het magazine over hoe het inhuren van de groep 6.000 à 7.000 euro kostte, maar dat de dansers zelf daar bijna geen cent van te zien kregen. De schuldigen volgens Lazaar: de managers van de groep, die het geld naar hun eigen zakken versluisden.

Lazaar is lang niet de eerste of enige artiest die met dit soort verhalen naar buiten komt. Het aantal filmsterren, zangers en sportlui die werden bedrogen, is niet op de vingers van tien handen te tellen. Vaak rolden ze al op jonge leeftijd in hun vak, werden ze slecht begeleid of hadden ze gewoon geen interesse voor de zakelijke kant, geen tijd om contracten te lezen of geen zin om zich met zoiets on-‘cool bezig te houden.

‘Daar gaan ze’…   
In België, waar artiesten en bekende figuren meestal bijzonder discreet zijn over hun centen, zijn dit soort verhalen moeilijk te vinden. Isabelle A is hierop een uitzondering: in het begin van haar carrière ging haar manager er met al haar inkomsten vandoor en liet haar met een schuldenput achter. Pas enkele jaren geleden kon ze zeggen dat ze eindelijk volledig schuldenvrij was. Er is ook actrice Yvonne Verbeeck die op hoogbejaarde leeftijd door haar neef opgelicht zou zijn en er was enkele jaren geleden ook het verhaal van Koen Wauters, die met zijn toenmalig raceteam financieel benadeeld zou zijn geweest door een Nederlandse beursmakelaar. Dana Winner kwam medio de jaren 2000 dan weer in het nieuws met omdat ze nooit werd uitbetaald voor concerten die ze ging geven in Zuid-Afrika.

‘Jumpin’ Jack cash’
Maar al bij al zijn die verhalen klein bier bij wat er over de grote plas gebeurt. De legendarische manager Allen Klein bijvoorbeeld is niet zozeer bekend omdat hij artiesten een geweldige carrière bezorgde, maar omdat hij de man is die onder meer The Eagles, The Rolling Stones en The Beatles voor miljoenen wist te tillen. Nadat de Stones erachter kwamen dat Klein hen bedroog, gooiden ze de man buiten en zetten ze hun eigen managementfirma op. Klein spande tegen de band een rechtszaak aan en verkreeg de rechten van bijna alle songs die Jagger en co. voor 1971 hadden opgenomen.

Het aantal filmsterren, zangers en sportlui die werden bedrogen, is niet op de vingers van tien handen te tellen.

‘Get it while you can’… 
Van ongeveer hetzelfde kaliber als Klein was Albert Grossman, lange tijd de manager van Bob Dylan. De gewiekste Grossman slaagde er lange tijd in om een kwart van alle inkomsten van Dylan in zijn zakken te laten verdwijnen, maar een andere anekdote schetst pas echt wat voor een man hij was. Grossman was ook de manager van Janis Joplin en hij liet haar beloven dat ze geen intraveneuze drugs zou gebruiken. Pillen of snuiven: geen probleem. Maar geen spuiten. Toen hij ontdekte dat Joplin toch aan de heroïne zat, werd hij echter niet boos. Hij sloot achter haar rug wel meteen een levensverzekering af die hem bij haar dood 200.000 dollar zou opleveren.

‘Every cent you take’ 
De wanpraktijken van sommige managers stopten ook niet in de jaren zestig of zeventig. Ook Billy Joel en Sting, die hun hoogdagen in de jaren 80 beleefden, kunnen er een aardig woordje over meepraten. Stings financieel ‘adviseur’ zou op 15 jaar tijd zo’n 8 miljoen euro achterover hebben gedrukt, zonder dat de zanger iets in de gaten had. (Dat is misschien nog wel het meest opmerkelijke: dat je niet merkt dat er acht miljoen in je spaarrekening ontbreekt.)

‘So long, M…oney’
Maar het meest schrijnende geval van de laatste jaren is ongetwijfeld Leonard Cohen. In 2005 kwam aan het licht dat zijn manager er met meer dan 5 miljoen dollar vandoor was, ongeveer het volledige vermogen van de Canadese bard. Om in zijn levensonderhoud te voorzien, was Cohen verplicht om, op 71-jarige leeftijd, opnieuw op tournee te gaan.

Lees meer.

Michèle Sioen: “Ik ben een echte people manager: je zal mij bijna nooit alleen in mijn bureau vinden”

Michèle Sioen (52), al 13 jaar lang CEO van Sioen Industries, werd eind 2017 door Knack uitgeroepen tot Manager van het Jaar. Ze was reeds voor de derde keer genomineerd en won het van zo’n 60 andere kandidaten. Vooral haar drive en ondernemingszin in een sector die het moeilijk heeft – textiel – werd geroemd.

Het droogtedebat: desastreus of dik oké?

De zomer van 2018: het heeft wat met ons gedaan. De aanhoudende warmte zorgde bij veel mensen voor een al even aanhoudend gezucht en gepuf, waarbij iedereen zichzelf op iedere mogelijke manier continu trachtte te bedruipen, als een kalkoen op Thanksgiving. Zwembaden zaten nokvol, verboden plassen en meren – die niet volledig droog stonden – waren niet langer off limitsen ook binnensmonds spoelde water en allerlei andere dranken de droogte weg.

17 oktober: Werelddag van Verzet tegen Extreme Armoede

20,3 procent. Dat is het percentage dat je binnen de Belgische bevolking terugvindt als het gaat om een risico op armoede of sociale uitsluiting. De Werelddag van Verzet tegen Extreme Armoede wilt hier iets aan doen.

The circle… of life

Tegen 2050 leven we met 9,7 miljard mensen op deze planeet. Die zullen allemaal consumeren en daar zijn kostbare grondstoffen voor nodig. We kunnen ze niet langer ongestraft uit de natuur halen. Bedrijven zullen moeten leren om circulair te ondernemen.

Van ecologisch doen naar levenscyclusdenken

Verpakkingen vind je in alle soorten, maten en kleuren. Kan tof zijn, maar qua milieuvriendelijkheid is het vaak niet alles. Nochtans zijn esthetiek en duurzaamheid combineerbaar. Maar hoe groot precies is de rol van die laatste in de verpakkingsindustrie?

Automatisering, verbindende factor binnen duurzaamheid

Veel bedrijven kiezen er in de eerste plaats voor om te investeren in verhoogde efficiëntie. Dit terwijl investeren in duurzaamheid nodig is én ook een heuse ROI kan geven. Hierbij kan automatisatie van groot belang zijn. Automatisatie is namelijk letterlijk en figuurlijk de verbindende factor tussen het verpakkingsproces en de – interne – logistiek en distributie.

Archief.

Griet Deceuster:‘Onze visie op mobiliteit verandert’

Eeuwenlang zijn steden drukke plaatsen geweest, en ongetwijfeld zullen ze dat ook in de toekomst blijven. Maar de mobiliteitsoplossingen van morgen zullen verschillend zijn van die van vandaag. Griet Deceuster, directeur TM Leuven: “We gaan minder en minder zelf rijden, en meer en meer van diensten gebruik maken.”