Home Maatschappij Van storten naar recycleren

Johan Sneyers

Van storten naar recycleren

Niet enkel de huishoudens recycleren en scheiden afval nu veel meer dan vroeger. Ook de industrie doet haar duit in het zakje. En dat is goed voor het milieu én de kassa.

Afvalstromen

Net zoals in de rest van de wereld, is ook in België de hoeveelheid afval die geproduceerd wordt al jaren aan het stijgen. Volgens cijfers van Statbel ging het in 2012 over net geen 67 miljoen ton. Ter vergelijking: in 2010 was het nog 62,5 miljoen ton. De wetgever wil die aangroei afremmen en liefst nog omkeren. De wetten rond afval en recyclage zijn de laatste jaren dan ook heel wat strenger geworden, niet alleen voor de huishoudens, maar evengoed voor de industrie. “Er zijn momenteel ongeveer achttien afvalstromen die bedrijven verplicht gescheiden moeten houden”, zegt Werner Annaert van FEBEM, de Federatie van Bedrijven voor Milieubeheer. “Dat zijn dan bijvoorbeeld papier, karton, glas, groenafval, elektronica, textiel en noem maar op. Voor die achttien stromen moeten ze ook een verbintenis aangaan met een afvalbedrijf om die gescheiden aan te leveren.”

Sommige van die afvalsoorten mogen samen in dezelfde container verzameld worden, papier en PMD bijvoorbeeld. Voorwaarde is dan wel dat ze mekaar niet verontreinigen en dat ze nadien weer gemakkelijk te scheiden zijn. Desondanks is het verzamelen en recycleren van afval er niet eenvoudiger op geworden. Annaert: “De hoeveelheden stijgen nog in sommige sectoren, het aantal plaatsen waar afval vrijkomt, wordt groter en de soorten afval worden diverser. Gelukkig hebben bedrijven ook al ervaring met afval dat ze al veel langer apart moeten houden. Het chemisch en corrosief afval bijvoorbeeld, of giftig afval en slibs.” Van al het afval dat ontstaat, wordt volgens Annaert momenteel minder dan 10 procent gestort. De rest wordt gerecycleerd en verwerkt. Het kan door bedrijven bijvoorbeeld prima gebruikt worden als energiebron. Zo kan er biogas gewonnen worden uit de vergisting van biomassa of worden afvalfracties omgevormd tot pellets voor houtkachels en branders.

Recycleren is niet alleen goed voor het milieu, maar ook voor de portemonnee

Johan Sneyers

Maar niet alle afval laat zich even gemakkelijk aanwenden. Verpakkingsafval is bijvoorbeeld een afvalstroom die uit een heleboel verschillende componenten bestaat. De verwerking daarvan wordt in goede banen geleid door de VZW Val-I-Pac. Wat het bekende Fost Plus is voor de consument, is Val-I-Pac voor de bedrijven. “Wie in België een product verpakt en op de markt brengt, is in principe ook verantwoordelijk voor de recyclage van die verpakking” zegt algemeen directeur Johan Sneyers. “Als een bedrijf dat wil, mag het die recyclageverplichting zelf organiseren, maar er zijn weinigen die zich daar aan wagen, omdat het zo’n intensief en complex proces is.” Een bedrijf dat met honderden of duizenden leveranciers moet gaan overleggen over hoe gebruikte verpakkingen terug moeten komen, staat immers voor een bijna onmogelijke taak. Om dat toch mogelijk te maken, zorgt Val-I-Pac voor een collectieve regeling: verschillende bedrijven uit diverse sectoren doen een beroep op de vereniging om aan hun afvalverplichtingen te voldoen.

Groene gedachte

De manier waarop een bedrijf met zijn afval omgaat, heeft trouwens niet alleen een impact op het milieu, ook voor de bottom line is het goed om de groene gedachte te onderschrijven. “Dat klopt”, zegt Sneyers. “Recycleren is niet alleen goed voor het milieu, maar ook voor de portemonnee. Om te mogen verbranden of storten moeten bedrijven een bepaalde milieuheffing betalen. Hoe beter er gerecycleerd wordt, hoe minder dat nodig is en hoe kleiner dat bedrag dus is. Bovendien zijn het opgehaalde papier, hout of kunststof ook nog iets waard.” Een onderneming die dat goed begrepen heeft, is bijvoorbeeld Umicore. Het bedrijf specialiseert zich in het winnen van edelmetalen zoals goud en zilver uit afgedankte elektronica. De hoeveelheid edelmetalen in dit soort afval ligt gemiddeld hoger dan wat er in erts uit mijnen zit.

Wet van Behoud van Ellende

De notie dat bedrijven wel degelijk een impact hebben op hun leefomgeving en dat daar bewust mee moet worden omgegaan, is volgens Annaert ondertussen bij veel bedrijfsleiders doorgedrongen. Op een goede manier met afval omgaan en zoveel mogelijk recycleren, zijn de laatste jaren dan ook meer en meer gangbare praktijken geworden. Al blijven er nog uitdagingen. “Je moet bijvoorbeeld zorgen dat je je personeel mee hebt, zodat het materiaal dat vrijkomt, al aan de bron zo zuiver mogelijk kan gehouden worden.” Als afval te gecontamineerd is, wordt het immers te duur om nog te recycleren. “Ik noem dat de Wet van Behoud van Ellende”, lacht Annaert. “Als je begint met ellende, eindig je ook met ellende of anders kost het veel geld om van je ellende weer af te komen.

MEER

Mobiliteit op maat lost fileleed op

Carl VeysDe bedrijfswagen. Voor diegenen die erover beschikken, is het een erg gewaardeerd transportmiddel als onderdeel van hun loonpakket, voor anderen de oorzaak van alle verkeersellende. Maar het hoeft niet zo zwart-wit te zijn. De oplossing volgens mij? Een écht mobiliteitsbudget.

Meer zij en minder wij

Gezondheidszorg Als ik denk aan de zorg van morgen, denk ik aan Amaya. Zij is 9 jaar en kreeg de diagnose van diabetes type 1. Haar doel, en dat van haar ouders, is dat zij samen met haar leeftijdsgenootjes naar school kan gaan. Waar ze kan opgroeien en bouwen aan een toekomst zonder het stigma van een patiënt te zijn, en zonder door haar chronische aandoening te veel tijd door te brengen bij artsen of in het ziekenhuis. 

Remco Evenepoel: Plezier brengt je op weg

Remco Evenepoel Jong zijn is dromen over de toekomst, en dan vooral over waar je zelf zal staan én de weg die je neemt om daar te geraken. Gelukkig is alles mogelijk als je jong bent. Dat heb ik zelf aan den lijve ondervonden.

Vind het huis dat aan jouw verwachtingen voldoet

Co-Libry Wendy Geeraert ontwikkelde met Co-Libry een computer engine die rekening houdt met wat je écht wilt als je op zoek gaat naar een huis.

Doe het met fair

MVOHet is je misschien al opgevallen: onze aarde heeft steeds meer haar kuren. Winters worden warmer, zomers schroeiend heet. Oceanen hebben een uitgebreider plastieken rijk dan zeedierenrijk, en tijdens een wandeling door de natuur kwam je ongetwijfeld de nieuwe soort afvalboom en zijn struikvarianten reeds tegen. Milieubehoud staat prominenter dan ooit op de agenda en dat zal ook de gemiddelde consument geweten hebben.

Als de ‘rite of passage’ uit de hand loopt

Bij een studentendoop in Vorselaar is deze week een student in coma beland nadat hij een grote hoeveelheid visolie had moeten drinken. Dat dopen op die manier aflopen, is zeldzaam maar niet ongehoord. Waarom bestaat die traditie van het dopen eigenlijk? En wat heb je er als student aan?