Spelen om te leren

Spelend leren

Als de coronacrisis en bijhorende lockdown ouders iets heeft geleerd, dan wel dat preteaching allerminst evident was. Hoe breng je kinderen namelijk niet-evidente dingen bij? Eén gouden regel: breng het boeiend. En dan kan het principe van spelend leren een belangrijke rol spelen.

Kinderen die actief en al doende educatief materiaal verwerken, zullen dat ook beter integreren. Dat is het uitgangspunt van Casa Blanca, een vzw die focust op cultuureducatie en kunst- en erfgoedbeleving voor 4- tot 12-jarigen. “Wij vinden het belangrijk dat kinderen leren door te beleven en te ervaren”, aldus Barbara Beel, die samen met haar zus Sarah de vzw bestiert. “De begeleider speelt in dat proces een zeer belangrijke rol: die gaat samen met de kinderen op ontdekking. Op deze manier proeven de kinderen van kunst en cultuur, spelenderwijs en vanuit hun eigen leefwereld. Het belangrijkste is dat kinderen die zoektocht kunnen aangaan en dat ze hun persoonlijke link met kunst, cultuur en erfgoed vinden.”

Educatie via games

Casa Blanca doet dat aan de hand van belevingsateliers, installaties en vakantiekampen. Maar ook interactieve tools kunnen ingezet worden voor spelend leren. Zo heeft Bits of Love, een softwarebedrijf gespecialiseerd in het omzetten van complexe data in verhalen en digitale producten, vandaag een ruim aanbod van educatieve games. Zaakvoerder Andries De Reyghere: “Offline of online: het komt er altijd op neer informatie engagerend aan te bieden. En als er één wereld is die altijd bindend is geweest, dan wel die van de games. Want als een game niet langer engageert, zullen mensen het niet meer spelen. Zo eenvoudig is het. Games zijn dus ook ideaal om educatief mee aan de slag te gaan: kinderen slaan die content meteen op in hun hersenen. Zo heb ik zelf enorm veel geleerd over steden door in Assassin’s Creed over daken te lopen.”

“Neem je kinderen mee, prikkel ze met nieuwe impulsen, stel dingen in vraag en ga samen op onderzoek.”Barbare Beel, Casa Blanca

Je hebt kijken en ‘echt kijken’

Actief of interactief, het belangrijkste is je doelgroep niet te onderschatten. “Kinderen moeten zelf hun weg kunnen zoeken”, aldus Barbara Beel. “Feiten en weetjes kunnen een middel zijn, maar vormen geen doel op zich. Kinderen moet je zeker niet onderschatten. Ze zijn zeer goed in het ‘echt kijken’ en durven zonder probleem een kunstenaar of een kunstwerk in vraag te stellen.” Andries De Reyghere gaat akkoord: “Huiswerk verpakt als een game blijft huiswerk. Je kunt niet zomaar de tafels van vermenigvuldiging omzetten in een spelletje en verwachten dat de kinderen dat leuk vinden. Zij kijken daar dwars door. Sterretjes verzamelen wanneer ze tafels hebben afgewerkt? Voor kinderen blijft dat even saai (lacht).”

De lat komt ook steeds hoger te liggen, ook offline. “Met een gewone kleurkaart of een tekening van een scheef kasteel zal je er niet meer komen”, gaat Andries De Reyghere verder. “Wél met een leuke game, of een boek met flapjes waarmee ze het kasteel kunnen verkennen. Niet alles moet digitaal, wij zien geen strikte scheiding tussen online en offline. Het komt er vooral op neer veel liefde in je content te steken en ermee bezig te zijn.”

Nieuwe impulsen en leren op maat

Ook belangrijk is vanuit de leeftijd te werken. Barbara Beel: “Elke leeftijd vraagt een andere methodiek. Jongere kinderen kunnen bijvoorbeeld nog niet zo goed samenwerken en oudere kinderen hebben al wat meer achtergrondkennis. Maar de aanpak ‘spelenderwijs ontdekken’ blijft wel hetzelfde.” Andries De Reyghere: “Naast de inhoud van een game is ook de interface heel belangrijk. En die verschilt van leeftijd tot leeftijd. Leesniveaus verschillen, maar ook de mate van abstract denken. Zo begrijpt een kind van tien al het symbooltje van een game controller, een kind van vijf zal het symbool van een dobbelsteen of puzzelstuk nodig hebben.”

Tot slot: zijn er tips en tricks voor ouders in lockdown, die bij een herhaling hiervan weer aan de slag moeten met preteaching? “Ik zou zeggen: neem je kinderen mee, prikkel ze met nieuwe impulsen, stel dingen in vraag en ga samen op onderzoek”, aldus Barbara Beel. “Dit samen ontdekken zal zowel voor de ouder als voor het kind zeer verrijkend zijn.”

“Laat ze gamen, maar zorg dat ze voldoende bewegen”, besluit Andries De Reyghere. “Een game mag nog zo educatief zijn, als je die te lang speelt raak je op den duur gekookt in je eigen vel (lacht).”