toegankelijk
Diversiteit

De hobbelige weg naar toegankelijk openbaar vervoer

12.04.2024
door Valerie Nouille

De eerste zelfrijdende auto is al een feit, maar onze infrastructuur laat vaak nog te wensen over. Nochtans is een toegankelijk openbaar vervoer voor mensen met een handicap cruciaal. Christian de Strycker, hoofd Toegankelijkheid bij de MIVB, en Mathieu Angelo, directeur van CAWaB (Collectief Toegankelijkheid Wallonië Brussel), schijnen hun licht op dit onderwerp.

Christian de Strycker benadrukt hoe de MIVB, de openbaarvervoermaatschappij in Brussel, samen met Brussel Mobiliteit, de non-profitsector, en andere partners, zich inzet om de toegankelijkheid te verbeteren. Het doel? Een verouderd netwerk transformeren naar een toonbeeld van toegankelijkheid, met autonomie en inclusie als leidraad. Ondanks de uitdagende Brusselse heuvels, streeft de MIVB ernaar 70% van het netwerk toegankelijk te maken voor rolstoelgebruikers. “Een station is pas echt toegankelijk als de hele reis dat is, van de ingang van het station tot aan de metro, bus of tram.” Hoewel het hele netwerk niet toegankelijk kan worden gemaakt, zijn er al liften in 80% van het ondergrondse netwerk, maar ook vloermarkeringen, tactiele geleiding, hellingbanen en in 55% van het netwerk visuele en auditieve aankondigingen. Verder biedt de MIVB de diensten TaxiBus en AccessiBus, die reizigers informeren over de toegankelijkheid van bushaltes. De Strycker wijst ook op nieuwe technologieën om mensen met een visuele beperking te begeleiden, zoals de aangepaste MIVB-app, die een traject zonder obstakels – zoals trappen – kan voorstellen.

Toegangsrampen voor de bus zijn een ramp

Ook Mathieu Angelo van CAWaB werpt een kritische blik op de toegankelijkheid in Brussel, waarbij hij de aandacht vestigt op heel wat tekortkomingen. “Het is niet altijd duidelijk welke haltes en lijnen toegankelijk zijn. Een ander veelvoorkomend probleem is de slechte staat van de toegangsrampen, die rolstoelgebruikers nodig hebben om op de bus te geraken.”

Angelo steekt zijn teleurstelling over de trage vooruitgang en het gebrek aan coördinatie niet onder stoelen of banken: “We worden erkend als belangrijke gesprekspartner, maar soms lijkt het alsof we wel gehoord worden, maar er niet geluisterd wordt.” Ondanks deze uitdagingen is Angelo zich bewust van de inspanningen die zijn geleverd en de uitdagingen van zo’n groot project. Hij hoopt op meer zichtbare verbeteringen: “Er is al veel bereikt en de nieuwe plannen beloven veel goeds, maar de verbeteringen zijn nog niet voelbaar voor de pendelaars, om wie het tenslotte echt gaat.”

We moeten het openbaar vervoer zo organiseren dat mensen met een beperking zelfstandig kunnen reizen.

- Mathieu Angelo, directeur CAWaB

Samenwerken is de sleutel

Christian de Strycker en Mathieu Angelo zijn het erover eens dat overleg cruciaal is. De MIVB werkt samen met veel verschillende partners om de toegankelijkheid te verbeteren. “Om ons plan uit te voeren nemen we uit alle hoeken hulp aan. Het is erg waardevol dat groepen die opkomen voor meer toegankelijkheid ons uitdagen en advies geven”, zegt de vertegenwoordiger van de MIVB. De directeur van CAWaB vindt dat er sneller actie moet worden ondernomen en dat er beter geluisterd moet worden naar mensen met een handicap: “We missen een duidelijke richting van de overheid, terwijl het al 50 jaar geleden is dat de eerste wet over mobiliteit werd ingevoerd. We verwachten echt meer inspanningen van de politiek om de toegankelijkheid te verbeteren.”

Naar een inclusievere wereld op wieltjes

Het pad naar een openbaar vervoer waar iedereen gebruik van kan maken, lijkt soms op een hobbelige weg vol uitdagingen. Maar in elke uitdaging schuilt ook een kans op verbetering en vernieuwing, toch? Met de MIVB aan het roer en CAWaB als scherpe, maar constructieve bijrijder, zijn we op weg naar een samenleving waar gelijkheid en inclusie de eindbestemming zijn. Belangrijk is dat we deze reis samen voortzetten, met een luisterend oor voor de ervaringen van mensen met een beperking. Mathieu Angelo zegt het mooi: “Het draait allemaal om zelf kunnen kiezen hoe je je verplaatst, op een waardige en zelfstandige manier.”

Maar toegankelijk openbaar vervoer gaat over meer dan alleen van A naar B kunnen reizen. Het gaat om fundamentele rechten, gelijke kansen en volwaardig deel uitmaken van de samenleving. “Iedereen moet blijven pushen voor verbetering, van overheid tot vervoersmaatschappijen,” benadrukt Christian de Strycker. En hoewel de projecten in Brussel soms op hindernissen stuiten, zijn het stappen vooruit in de richting van die rechten voor mensen met een handicap. De uitdagingen mogen dan groot zijn, door de handen ineen te slaan, innovatief te denken en écht te luisteren naar de noden van mensen met een handicap, kunnen we die uitdagingen omzetten in kansen om het beter te doen. Elke stap vooruit – hoe klein ook – telt en bouwt mee aan een sterkere samenleving die nieuwe deuren opent naar inclusie en gelijkheid.

Vorig artikel
Volgend artikel