4.7 C
Antwerp
15 november 2018

Evi Hanssen: ‘It takes a village to raise a child…’
E
.

Dit oude gezegde is mijn mantra wanneer ik mijn framily – vrienden die zo close zijn geworden dat ze familie zijn – om hulp vraag bij de opvoeding van mijn kinderen. De mantra helpt me om mijn schuldgevoel binnen de perken te houden. Schuldgevoel, daar hebben de meeste ouders sowieso last van, en zéker de single exemplaren die hun kind de helft van de tijd zien.

Werk en familie

Voor mijn werk pendel ik tussen Vlaanderen en Nederland. Wanneer mensen me vragen hoe ik dat combineer met mijn gezin, dan herhaal ik steeds hetzelfde riedeltje: “Ik ben gescheiden, heb co-ouderschap. In de week dat ik geen kinderen heb, werk ik van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. Als ik de kinderen heb, dan werk ik enkel binnen de schooluren.”

100 procent quality time

De week dat de kinderen bij mij zijn, wil ik er dan ook voor de volle 100 procent voor ze zijn. Ik wil ze zelf naar school brengen en op tijd gaan halen, gezelschapspelletjes spelen, leren skiën, elke avond een verhaal voorlezen met vijf verschillende stemmetjes, toffe citytrips doen, pretparken bezoeken, herinneringen creëren… Maar ondertussen moet ik het huishouden ook draaiende houden: boterhammen smeren, kleren klaarleggen, samen het huiswerk maken, de afwas doen, de vuilnisbakken buitenzetten (en dat niet vergeten), opruimen, ze naar de scouts brengen…

De combinatie tussen een boeiende carrière en de perfecte moeder willen zijn, is een belachelijk ambitieus plan

 

Te veel te goed willen doen

Die combinatie tussen een boeiende carrière en de perfecte moeder willen zijn, is een belachelijk ambitieus plan. En bovendien zeer ongezond. Een maand geleden ben ik dan ook gecrasht. Een verkoudheid ging over in een zware bronchitis, met ontstoken sinussen en een maagontsteking als gevolg van de zware antibiotica. Ik kon niets meer en voelde me ellendig. En bovendien schuldig ook. Want ik wist dat ik dit mezelf had aangedaan. Ik had te veel te goed willen doen, zowel op professioneel als op privévlak.

Fantastische ‘framily’

Enter mijn fantastische framily van vrienden die aan mijn vermoeide stem horen dat ze moeten inspringen, zonder dat ik het moet vragen. Die tijdens een gewone weekavond langskomen en samen met de kinderen en ik gezellig eten, zodat ik kan afruimen en zij samen het huiswerk kunnen maken. Mijn framily die mee naar de Efteling gaat, als gezelschap. Om samen met de jongens in de Python te gaan terwijl ik op de rugzakken pas. Mijn framily, die de ski- of snorkelvakantie vastlegt en mij en de kinderen uitnodigt, zodat ik gewoon mag inhaken en niks zelf moet organiseren. Mijn framily, waar ik kerstavond mee mag gaan vieren, als de kinderen bij papa zijn.

Dankbaar voor de ‘village’

Ik ben deze mensen zo ontzettend dankbaar. Zij zijn de village waarin mijn kinderen liefdevol opgroeien. En waar ik de me-time krijg die ik nodig heb: gewoon samen zijn met mijn kinderen, en er niet alleen voor staan.

Evi Hanssen en kids
Evi Hanssen en kids

Lees meer.

3 vragen aan… De Witte Lietaer

Waarom investeren in kwaliteitsvol linnen? “In goedkope dekbedovertrekken wordt vaak polyester gebruikt om de prijs te drukken. Polyester is wel sterk maar neemt geen vocht op. Het lijkt dus alsof je onder een plastic zak slaapt. Kwalitatief bedlinnen bestaat uit 100 procent natuurlijk materiaal zoals katoen of linnen en gaat langer mee. Maar mensen verlangen van huishoudtextiel meer dan kwaliteit alleen. Een uniek en mooi design is tegenwoordig eens zo belangrijk.”

Van ecologisch doen naar levenscyclusdenken

Verpakkingen vind je in alle soorten, maten en kleuren. Kan tof zijn, maar qua milieuvriendelijkheid is het vaak niet alles. Nochtans zijn esthetiek en duurzaamheid combineerbaar. Maar hoe groot precies is de rol van die laatste in de verpakkingsindustrie?

Ook de baas moet levenslang leren

Politici en beleidsmakers hameren graag op het belang van levenslang leren. Alleen zo blijven werknemers immers inzetbaar op de constant evoluerende arbeidsmarkt. Meer en meer echter dringt het besef door dat de ondernemers zelf ook niet aan deze trend ontsnappen.

Frieke Van Zundert: Samenleven met 176 nationaliteiten

Diversiteit en Antwerpen is geen nieuwe combinatie. Een bezoek aan het MAS of Red Star Line Museum toont dat we elke dag een stap zetten in een eeuwenlang verhaal. Migratie heeft van onze stad en provincie een diverse samenleving gemaakt. Eén die ons uitdaagt om elke dag het beste te halen uit samenleven met 176 nationaliteiten.

Betere keuzes maken doe je met ‘nudging’

Hoe serieus nemen we onze voornemens eigenlijk nog? We maken ze in ons hoofd, en soms zeggen we ze eens luidop. Dan voelen we ons gedurende een korte periode gedwongen ze te verwezenlijken –anders is het ook maar wat gênant –, maar in de meeste gevallen verdwijnen ze weer als sneeuw voor de zon. Maar hoe stel je jezelf dan wel in staat om effectieve veranderingen door te voeren?

Big Data helpt de slimme stad, maar vergeet de risico’s niet

Computers zien meer dan het blote oog. Door het gebruik van Big Data vinden steden steeds slimmere oplossingen voor uitdagingen en problemen. Maar er zijn ook risico’s als het gaat om winnen, beheren en bewaren van al die kostbare data.

Archief.

Griet Deceuster:‘Onze visie op mobiliteit verandert’

Eeuwenlang zijn steden drukke plaatsen geweest, en ongetwijfeld zullen ze dat ook in de toekomst blijven. Maar de mobiliteitsoplossingen van morgen zullen verschillend zijn van die van vandaag. Griet Deceuster, directeur TM Leuven: “We gaan minder en minder zelf rijden, en meer en meer van diensten gebruik maken.”