3.8 C
Antwerp
16 november 2018

De ‘mancave’: typische trend eigen aan deze tijd
D
.

Het rustpunt voor de man is de ‘mancave’. Het woord rolt steeds vaker over de tong als we aan de toog zitten. Tijdens verbouwingen vertellen mannen vrijuit over dat speciale plekje dat ze zullen maken en waar ze straks terecht kunnen als ze alles even willen ontvluchten.

Een drukke werkdag achter de rug, de kinderen net op tijd uit de opvang gevist, snel eten op tafel getoverd en de kroost naar bed gebracht. De klok toont 20u30. Je vrouw komt net thuis. Hoog tijd om een pint uit de ijskast te halen, naar de mancave te sloffen om naar de Champions League te kijken. Want dat hebben we nu wel verdiend na zo’n heroïsche avondspits? “Althans zo voelen we het aan”, vertelt relatietherapeute Rika Ponnet. Zij stelt dat we vandaag veel individualistischer leven. “We zoeken steeds meer naar manieren om onze eigen verlangens en noden te vervullen binnen onze relatie. Dat geldt zowel voor mannen als voor vrouwen.”

Ponnet vertelt dat een mancave een typische trend is, eigen aan deze tijd. “Het klinkt perfect om mee op te scheppen tegen de vrienden: ‘kom je dan naar de mancave’. Mannen zien dan een idealistisch beeld voor zich met bier, chips en voetbal maar het gaat veel verder. Zo’n cave is in de eerste plaats een plek om te onthaasten en om even alleen te zijn.” De maatschappij speelt natuurlijk ook een rol in de beeldvorming. Je hoort de term op televisie of een vriend heeft er een en je voelt een onbeschreven druk om zelf ook aan de slag te gaan om zo’n plekje voor jezelf te creëren.”

Zo’n mancave is in de eerste plaats een plek om te onthaasten en om alleen te zijn.

— Rika Ponnet

 

Bert Janssens is 41, vader van twee kinderen en besloot in 2016 de ruimte achter in zijn tuin om te bouwen tot mancave. “Al wil ik meteen stellen dat ook mijn vrouw en kinderen daar welkom zijn”, corrigeert hij meteen met een lach. Toch is het bouwwerk er gekomen met het oog op vrienden. “Ik heb een diepe tuin”, vertelt Janssen. “Achteraan had ik een hok waar ik mijn grasmaaier en wat hout bewaarde, maar met de hulp van vrienden maakten we er een eigen rustpuntje van.” Dit project bestond uit twee delen. Eerst was er het werk zelf, wat de échte man in Bert deed bovenkomen. “Ik ben een doe-het-zelver dus ik metste een stevig huisje voorzien van elektriciteit. Een oude houtkachel, enkele zetels van de kringloopwinkel, een zelfgemaakte houten toog, een oude gepimpte koelkast en wat kaarsen maken de plek af. Een televisie hangt er nog niet, maar ik plan om binnenkort een muur wit te schilderen waarop ik kan projecteren. Zo wordt het een echte rustplek waar we af en toe een match kunnen kijken (lacht).” Een plekje voor jezelf dus, waar je de dagelijkse drukte even van je af kan spoelen, maar Ponnet relativeert toch en stelt dat we vooral dénken dat we het druk hebben. “Eigenlijk valt het allemaal wel mee. Ga maar eens praten met iemand in een bejaardentehuis. Die mensen hadden vroeger nooit me-time. Ze werkten de hele dag door en hadden ook minder behoefte aan die persoonlijke plek, laat staan aan een mancave. Ok, de werkdruk ligt nu wel hoger, maar het is wel iets wat mee gegroeid is met onze culturele identiteit binnen de maatschappij.” Eigen aan onze maatschappij, want in sommige multiculturele wijken bijvoorbeeld ligt die perceptie al helemaal anders. “Mensen van Turkse afkomst bijvoorbeeld zijn veel minder bezig met ‘alleen zijn’. Dat voelt voor hen vreemd aan. Alleen zijn doe je niet. Voor ons is dat helemaal anders. Als man kun je even ‘op adem komen’ als je vrouw een avondje weg is en de kinderen niet thuis zijn.”

Ook is het niet onbelangrijk dat de man de voorbije decennia steeds meer bijdraagt aan het huishouden en de opvoeding van de kinderen. Vandaar de vlucht naar die mythische plek? “Onderzoek heeft uitgewezen dat de bijdrage van de man in het huishouden eigenlijk achteruitgaat”, lacht Ponnet. “De opvoeding van de kinderen. Tot daar, maar daar houdt het meestal op. De huishoudelijke taken van de man gaan er zelfs lichtjes op achteruit. Hoog tijd dus om in de mancave een plekje te voorzien voor de strijkplank.” Bert Janssens relativeert: “De taken bij ons in huis worden eerlijk verdeeld, en geef toe, als ik met de vrienden binnenkort voetbal kijk in mijn mancave heeft mijn vrouw de woonkamer
voor zich. Een win-winsituatie (lacht).”

Tekst Daan Vanslembrouck 

Lees meer.

Ook starters kunnen beter kopen dan huren

Diploma beet, eerste job binnen handbereik. Tijd voor een eigen huisje, tuintje, boompje. En waar zou je die anders vinden dan in je eigen studentenstad? Toch?

Van storten naar recycleren

Niet enkel de huishoudens recycleren en scheiden afval nu veel meer dan vroeger. Ook de industrie doet haar duit in het zakje. En dat is goed voor het milieu én de kassa.

Vervoerskosten in de snoei

Ongeveer een achtste van het gezinsbudget gaat op aan vervoer. Vol Planbureau is mobiliteit, naast huisvesting en voeding, een van de belangrijkste kostenposten van de Belg. Wat kun je doen om de rekening naar beneden te krijgen?

Automatisering, verbindende factor binnen duurzaamheid

Veel bedrijven kiezen er in de eerste plaats voor om te investeren in verhoogde efficiëntie. Dit terwijl investeren in duurzaamheid nodig is én ook een heuse ROI kan geven. Hierbij kan automatisatie van groot belang zijn. Automatisatie is namelijk letterlijk en figuurlijk de verbindende factor tussen het verpakkingsproces en de – interne – logistiek en distributie.

De schakelaar op je genen kan ziektes uitschakelen

Je haarkleur, je intelligentie, je aanleg om Alzheimer te ontwikkelen: lange tijd gingen we ervan uit dat er helemaal niets aan te doen valt. Je genen krijg je mee van je ouders en that’s it. Inzichten uit de epigenetica brengen daar verandering in.

48 uren die blijven duren

Hoeveel zou jij nog willen zien van de wereld? Er zijn zoveel landen, steden, dorpen of gehuchten die ieder hun eigenzinnige charme met zich meedragen. Als je wilt, kun je gemakkelijk ieder hoekje op aarde ontdekken, en wel in een verrassende 48 uren.

Archief.

Griet Deceuster:‘Onze visie op mobiliteit verandert’

Eeuwenlang zijn steden drukke plaatsen geweest, en ongetwijfeld zullen ze dat ook in de toekomst blijven. Maar de mobiliteitsoplossingen van morgen zullen verschillend zijn van die van vandaag. Griet Deceuster, directeur TM Leuven: “We gaan minder en minder zelf rijden, en meer en meer van diensten gebruik maken.”