Home Business Leasing Steden in staat van vervoering

Steden in staat van vervoering

Dat de mobiliteitsuitdaging in steden en gemeentes levensgroot is, zal niemand aan twijfelen. Maar wat is het antwoord? Eén mogelijkheid is alvast intermodaliteit, waarbij verschillende transportmodi worden gecombineerd, zodat de auto minder alomtegenwoordig wordt.

Knelpunten

Tijdens de Campagneweek! voor toegankelijkheiddie expertisecentrum Inter dit voorjaar met Radio 2 organiseerde, ging 47 procent van de meldingen over mobiliteit en openbaar domein. Met als knelpunten onder meer ontoegankelijke stationsgebouwen en een te beperkt aanbod inzake openbaar vervoer. Tel daarbij op dat we steeds meer geconfronteerd worden met files en je weet dat er iets moet veranderen aan de huidige mobiliteit. Ten eerste door iets te doen aan onze autoverslaving. “Bijvoorbeeld door het afschaffen van de tankkaart die de eigenaar onbeperkt kan gebruiken”, aldus professor Johan De Mol, verkeersexpert aan de UGent. “Beperk die tot woon-werkverkeer. Ook het systeem van salariswagens moet worden aangepakt.”

Probleem op niveau

Omdat de meeste verplaatsingen met de auto korter zijn dan 10 kilometer, manifesteert het autoprobleem zich vooral op regionaal en gemeentelijke niveau, “Omdat de ruimte en middelen daar schaars zijn, moeten ze slim ingezet worden”, aldus Wendy Metten, Algemeen Directeur van Inter. “Een stadsbestuur moet keuzes maken tussen parkeerplaatsen, brede rijbanen en faciliteiten voor fietsers en voetgangers, en infrastructuur voor openbaar vervoer.”

Volledige verplaatsingsketen

Intermodaliteit zou een oplossing kunnen zijn voor stedelijke mobiliteit. Technische innovaties als elektrische fietsen en digitalisering laten mensen vandaag toe om gemakkelijk alternatieven te vinden voor de auto: (elektrische) fietsen, deelfietsen, autodelen, elektrische steps, collectief en openbaar vervoer. De combinatie van verschillende vervoersmodi is dus in principe mogelijk, maar voor heel wat mensen is veelvuldig overstappen en wisselen van vervoersmodi niet evident. “Daarom moet de volledige verplaatsingsketen toegankelijk zijn”, aldus Wendy Metten. “Zowel de informatie, de verplaatsing zelf als de eindlocatie. Die keten is zo sterk als de zwakste schakel.”

De toegankelijkheid van de volledige verplaatsingsketen moet prioritair zijn. Wendy Metten

Eén platform?

Toegankelijkheid van informatie kan dankzij de digitalisering verbeteren. Idealiter komen reisinformatie en alle mogelijke data van de verschillende vervoerswijzen op één platform samen en worden die data uitgewisseld. “Maar dat is niet evident”, waarschuwt professor Johan De Mol. “Aanbieders van deelvervoermiddelen willen niet dat één platform over al die gegevens beschikt. Nochtans zou een systeem waarbij je niet telkens opnieuw je gegevens moet ingeven heel faciliterend zijn voor intermodaliteit.”

Volwaardig alternatief

Het is de toegankelijkheid van de verplaatsing zelf waar vaak het schoentje wringt: er moeten nog heel wat technische uitdagingen aangepakt worden om Mobility as a Service (MaaS) mogelijk te maken, waarbij iedereen de voor hem of haar op dat moment meest geschikte vervoersmodus kan kiezen. “Daarvoor is een samenwerkingsmodel essentieel”, benadrukt Johan De Mol. “Steden zijn niet in staat om dit alleen te doen en moeten niet alleen samenzitten met alle bestuursniveaus en alle aanbieders van vervoer, maar ook met bijvoorbeeld bedrijven en scholen, die heel veel trafiek aantrekken.” Opportuniteiten zijn er sowieso, als er maar werk van wordt gemaakt. Zo zouden treinstations eigenlijk volwaardige knooppunten en ontmoetingsplaatsen moeten zijn, en worden de waterwegen in steden nog veel te weinig als vervoersweg ingezet.

Noden en voorbeelden

Maar de evolutie naar gebruik van verschillende transportmodi komt er sowieso aan, ook al omdat de Europese milieu- en transportministers pas afgesproken hebben om een ‘ambitieuze’ en versnelde omwenteling in te zetten naar duurzame mobiliteit, met onder andere meer middelen voor fiets- en voetgangersinfrastructuur. “Door burgers en ondernemers van bij de start te betrekken bij het proces en te luisteren naar hun noden en wensen, inspirerende voorbeelden te tonen en te informeren kunnen steden hun mensen ertoe aanzetten die intermodaliteit sneller te omarmen”, besluit Wendy Metten.

MEER

De bouwmeester die Brussel ruimtelijk beheert

Kristiaan Borret Niet ver van het Koninklijk Paleis werkt Kristiaan Borret in opdracht van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest als Bouwmeester Maître Architecte. Verwacht niet dat hij zich enkel over de tekentafel buigt. De bouwmeester is coördinator, klankbord, adviseur, en bruggenbouwer.

Lotgenotengroep Frontotemporale Dementie

dementieDe vaststelling dat iemand jongdementie heeft, is zwaar om te dragen. Toch helpt het de persoon zelf en de omgeving enorm door tijdig de diagnose te weten, de nodige ondersteuning te vinden en beslissingen te nemen voor de toekomst.

Regenwater gebruiken, een kleinere rekening later

RegenwaterDe zomer van 2018 was héét. We kregen te maken met ongeziene hittegolfen en periodes van droogte, die nefast waren voor onze velden en akkers. Dat ons klimaat het hard te verduren heeft, is ondertussen ook globaal geweten. De vele klimaatmarsen tonen aan dat Moeder Natuur onze aandacht heeft herwonnen – en naast de liefde voor de groene pracht die je her en der gelukkig nog steeds tegenkomt, houden we ook steeds vaker het bijhorende belang van het regenwater in ons achterhoofd.

Brussel zet in op Internet of Things

IoT Het Internet of Things staat aan de vooravond van een grote doorbraak, als die al niet bezig is. Dat is ook Brusselse beleidsmakers niet ontgaan.

NEDC of WLTP: een wereld van verschil

WTLP Recent werd NEDC vervangen door de WLTP-norm, om te bepalen hoeveel auto’s verbruiken en hoeveel CO2 ze uitstoten. Wat is het verschil tussen die twee?

Acteren en studeren

Clara Cleymans Clara is gekend als de ravissante roodharige uit onder meer Thuis, Groenten uit Balen en De Ridder. Ze besloot om naast het najagen van haar acteerdroom ook een diploma filosofie te behalen.