Sommigen boeken vandaag een enkele vliegreis richting Zuid-Amerika. Haastig de trekzak vullen en ‘we zien wel waar we uitkomen’. Anderen checken koortsachtig tot driemaal toe of de identiteitskaart nog op de juiste plek in de portefeuille zit en of er voldoende onderbroeken in de koffer zitten.

Controlefreaks versus go with the flow. Het patroon van reizigers wordt enorm door elkaar geschud door karakteriële kenmerken. Wie alles graag onder controle houdt, kan niet onvoorbereid op reis vertrekken. Wie het avontuur opzoekt, kan niet binnen het gareel van de massatoerist lopen.

Presentatrice Erika Van Tielen was een grote avonturier. ‘Was’ in de zin van ‘voor er kinderen waren’. De wereld ging voor haar open met georganiseerde reizen naar Thailand, Sri Lanka, Senegal en Gambia. Telkens met de rugzak en de reisgids in de hand, basic en low budget. “Enkel de vluchten en de eerste overnachting werden op voorhand geboekt. De rest was go with the flow, het beste wat er is.” Die ingesteldheid bracht Erika Van Tielen onder meer naar Borneo, Tanzania, Argentinië, Bolivia, India en Nepal. Haar motto: ‘blijven waar het leuk is, doorgaan als het minder bevalt. “Op het moment zelf kunnen ingaan op leuke voorstellen is fantastisch. Zo liet ik ooit twee geboekte bustickets vallen om vijf dagen op de motor door het binnenland van Vietnam te trekken, gegidst door twee locals. Afgaan op je buikgevoel brengt je op de meest verrassende plekken en zorgt ervoor dat je de mooiste mensen ontmoet.”

Voor moestuindeskundige Wim Lybaert start een vakantie al in de eigen tuin. “De voorbereidingen doe ik altijd zorgvuldig”, stelt hij. “Liefst in een tuinstoel in de schaduw.” Die voorbereiding is voor mij al een stukje reizen an sich: “Weken heb ik routes uitgestippeld en plannen gemaakt hoe mijn tochten zouden verlopen. De meeste reizen bereid ik grondig voor, zeker als het met een backpack is. Een jaar of zeven geleden stapte ik ooit meer dan duizend kilometer met de rugzak. Sindsdien heb ik het helemaal gehad met dat soort reizen (lacht). Zeker met de kinderen ga ik nu meer voor de reis die wat uitgestippeld is. Met kinderen mee heb je niet graag onvoorziene omstandigheden.”

 

“De goedkoopste energie is nog altijd de energie die je niet gebruikt” Marc Peeters

 

Ook het reisgedrag van Erika Van Tielen veranderde in functie van de kinderen. “Hun plezier en comfort staat nu voorop. Als kinderen zeuren is het ook niet leuk voor de ouders.” Maar het neemt niet weg dat kinderen mooie reizen in de weg moeten staan. Uitstellen heeft volgens Van Tielen weinig zin. Zuid-Afrika, Aruba, Canada en Gambia staan al op de teller mét de kinderen mee. “Het tempo ligt met hen erbij wel een pak lager en de eisen voor een overnachting en het transport hoger zijn, maar dat nemen we er graag bij. Lange trekkings staan niet op de agenda. Ik probeer met hun flow mee te gaan en hier en daar toch iets te doen wat ik zelf écht wil doen of zien. Voor de rest? “Niet te veel verwachten. Alles wat je doet, is meegenomen.” De mindset van Erika is duidelijk. Ga je met kinderen, reis dan op hun tempo zodat je zelf het meeste geniet van de vakantie. “Plan niet te veel, maar geniet van het moment, het samenzijn en beschouw alles wat je extra gedaan krijgt als een mooi geschenk. Vergeet ook niet te genieten van de culinaire aspecten die je bestemming te bieden heeft.”

Voor Wim Lybaert staat er binnenkort een nieuwe uitdaging op de agenda. Voor het eerst een verre reis met de kinderen. “Mexico is onze bestemming”, vertelt Lybaert. “We moeten daar zijn voor een bruiloft, maar grijpen die kans ook aan om een groot stuk van het land te zien. Ik ben al volop aan het voorbereiden: Yucatan, de Maya-cultuur… Die zaken willen we zeker ook meepikken.” Maar ook zijn werk neemt hij stiekem mee op vakantie. “In andere landen wil ik altijd kijken hoe ze hun lokale groenten en kruiden kweken. Als ik iemand in zijn moestuin zie werken, ga ik altijd een praatje maken. Laatst was ik in Slovenië en Italië en het leverde mij zelfs een aperitief op bij ‘locals’ (lacht). De moestuin is op vakantie voor mij een manier van communiceren geworden. Ik ben nu ook benieuwd hoe ze dat precies aanpakken in Midden-Amerika.”